Turmerik - prqnost' s mnogofunkcional'nymi lekarstwennymi swojstwami

Kurkuma (Curcuma longa L.), otnosqschaqsq k semejstwu Zingiberaceae, - mnogoletnee kornewischnoe rastenie tropicheskih i subtropicheskih regionow. Tri osnownyh himicheskih komponenta i biologicheskie aktiwnosti kurkumy - kurkumin, demetoxikurkumin i bisdemetoxikurkumin. Osnownymi komponentami kornewischa i list'ew qwlqütsq ¿-turmeron, ß-turmeron i ar-turmeron. Naibolee wazhnymi poleznymi swojstwami kurkumy qwlqütsq antioxidantnaq aktiwnost', gastrointsncial'noe dejstwie, protiwowospalitel'noe i protiwootechnoe dejstwie, protiworakowoe dejstwie, serdechno-sosudistoe i protiwodiabeticheskoe dejstwie, antimikrobnaq aktiwnost', fotoprotektornaq aktiwnost', gepatoprotektornoe i renoprotektornoe dejstwie, a takzhe wozmozhnost' primeneniq dlq lecheniq bolezni Al'cgejmera. Kurkuminoidy - äto fenol'nye soedineniq, obychno ispol'zuemye w kachestwe pigmenta, specii, obladaüschie mnozhestwom poleznyh swojstw, takih kak protiwowirusnoe, protiwoopuholewoe, protiwowirusnoe, protiwowirusnoe, protiwowospalitel'noe, protiwoparazitarnoe, protiworakowoe i protiwogribkowoe dejstwie. Kurkumin, demetoxikurkumin i bisdemetoxikurkumin qwlqütsq osnownymi aktiwnymi i stabil'nymi biologicheski aktiwnymi komponentami kurkuminoidow.