Dekameron

Giovanni Boccaccio

Wloski pisarz doby renesansu, najbardziej znany jako twórca zbioru nowel Dekameron i z tego powodu uwazany za ojca nowozytnej nowelistyki. Ojciec chcial, by syn pracowal w bankowosci; przez jakis czas mlody Giovanni studiowal prawo, co go nie pociagalo, ale pozwolilo nawiazac liczne znajomosci w kregach elit artystycznych i politycznych. W tym czasie tez Giovanni przezyl niespelniona milosc do córki króla Neapolu, we wstepie do Dekameronu wspomina to jako wielkie cierpienie. Postac wzorowana na ukochanej pojawia sie pózniej w wielu utworach Boccaccia, jest tytulowa bohaterka Fiametty, uznanej za pierwsza powiesc psychologiczna w europejskiej literaturze. Boccaccio od mlodosci zafascynowany byl twórczoscia Dantego i swoje powolanie widzial w poezji. Pisal wiele zarówno w Neapolu, jak i po powrocie do Florencji w 1441 r. Nie ma pewnosci, czy poeta faktycznie byl w miescie w czasie wielkiej epidemii dzumy, która opisal w Dekameronie. Wiadomo jednak, ze jego ojciec pelnil wówczas we Florencji funkcje ministra zaopatrzenia. Ofiara choroby stala sie druga zona ojca, a sam ojciec zmarl dwa lata pózniej, czyniac Giovanniego glowa rodziny. Dekameron powstal w latach 1449-1452 i byl jednym z ostatnich wiekszych dziel napisanych przez poete po wlosku. Boccaccio zaangazowal sie w misje dyplomatyczne, odwiedzal inne miasta jako przedstawiciel Florencji, bywal u papieza w Avignonie, a potem w Rzymie. Studiowal tez greke i próbowal swoich sil w tlumaczeniu autorów starozytnych. Przyjal takze nizsze swiecenia w kosciele katolickim. W pazdzierniku 1450 r. Boccaccio goscil w swoim domu we Florencji Franceska Petrarke (1304-1374), potem poeci spotykali sie w trakcie swoich podrózy. Ich przyjazn miala duzy wplyw na postawe twórcza Boccaccia, w dyskusjach wykrystalizowalo sie tez jego zainteresowanie kultura antyczna. Genealogia Deorum Gentilium, wydana w 1460 r., stala sie waznym punktem odniesienia dla twórców nastepnych pokolen. W latach 50. i 60. Boccaccio zaczal tracic zdrowie, co odbilo sie równiez na stylu i tematyce jego dziel z tego okresu, pisanych wówczas glównie po lacinie. Cierpial z powodu otylosci lub obrzeku. Zmarl w wieku 62 lat.

Ur. 1313 w Certaldo (w Toskanii) lub we Florencji Zm. 21 grudnia 1375 w Certaldo Najwazniejsze dziela: Dekameron, Fiametta, Zywot Dantego, O slawnych niewiastach, Genealogia bogów