53,99 €
Versandkostenfrei*
inkl. MwSt.
Versandfertig in über 4 Wochen
27 °P sammeln
  • Broschiertes Buch

Porównano srednie pomiary masy dudka zielonego (76,5 ± 9,6 g, n = 1059) i dudka fioletowego (81,1121212 ± 13,42613, n = 33). Zmierzono mase ciala dudka fioletowego Phoeniculus damarensis i stwierdzono, ze rózni sie ona od masy dudka zielonego P. purpureus (t = 2,680, d.f. = 1090, p = 0,0075), gdy masa kulszowa, ogon, stepy i skrzydla byly stale. Lzejsza masa ciala dudka zielonego w porównaniu z dudkiem fioletowym przejawiala sie w locie. Dorosle samice dudka fioletowego byly istotnie lzejsze (75,125 ± 11,07362 g, CV = 14,74026 %) od doroslych samców (87,9285714 ± 9,76571 g, CV = 11,10641 %) (t…mehr

Produktbeschreibung
Porównano srednie pomiary masy dudka zielonego (76,5 ± 9,6 g, n = 1059) i dudka fioletowego (81,1121212 ± 13,42613, n = 33). Zmierzono mase ciala dudka fioletowego Phoeniculus damarensis i stwierdzono, ze rózni sie ona od masy dudka zielonego P. purpureus (t = 2,680, d.f. = 1090, p = 0,0075), gdy masa kulszowa, ogon, stepy i skrzydla byly stale. Lzejsza masa ciala dudka zielonego w porównaniu z dudkiem fioletowym przejawiala sie w locie. Dorosle samice dudka fioletowego byly istotnie lzejsze (75,125 ± 11,07362 g, CV = 14,74026 %) od doroslych samców (87,9285714 ± 9,76571 g, CV = 11,10641 %) (t = -2,35827, n = 7, 8, p = 0,017343). Srednice zewnetrzne irydoforów z barbórek dudka zielonego P. p. purpureus (0,22 ± 0,03 µm, n = 244) byly mniejsze niz z barbórek fioletowych (0,28 ± 0,04 µm, n = 248), natomiast srednice wewnetrzne byly podobne w obu przypadkach.Sugerowano, ze mikroskopowe róznice w srednicach irydosomów plaszcza dudka zielonego i fioletowego maja charakter gradientu równoleznikowego, silnie skorelowanego ze srednicami zewnetrznymi (r=0,9892, r2=0,9785, n=6, p=0,000174).
Autorenporträt
Autor urodzil sie w Oxfordzie, w Wielkiej Brytanii. Uczeszczal do Damelin, Braamfontein. Ukonczyl studia biologiczne na University of the Witwatersrand i University of Cape Town. Jest zarejestrowanym zawodowym przyrodnikiem. Opublikowal 80 artykulów, 7 materialów konferencyjnych, 8 ksiazek i 2 prace dyplomowe.