Ukonstytuowane w epoce romantyzmu, a zwiazane ze specyficznym
rozumieniem pojecia wieszczego profetyzmu dazenie do ogloszenia
wielkiej "trojcy poetow", jak rowniez zapoczatkowany w
latach czterdziestych XIX wieku proces ich hierarchizacji,
zmierzajacy w efekcie do powolania reprezentywnej grupy okolo
dziesieciu pisarzy o talentach na miare narodowych wieszczow oraz
specyficznie dydaktycznego wykorzystania niewyczerpanego potencjalu
kultury narodowej, mialy stanowic o szczegolnym, charyzmatycznym
poslannictwie literatury polskiej.
